De droombaan van Miriam van den Broek
Carrière
Leestijd: 3 minuten

De droombaan van Miriam van den Broek

Een stuiterbal? Da’s zo’n ding dat alle kanten op gaat. Ongecontroleerd. Of zo lijkt het in ieder geval. Miriam, coördinator flex center bij Driessen HRM, wordt dan ook niet voor niets liefkozend zo genoemd door haar ‘betere helft’. Want keuzes maken? Nee, dat wil Miriam niet. En gelukkig: dat hoeft dus ook niet.

Geen één

Een antwoord geven op de vraag wat ik vroeger wilde worden? Sorry, die kan ik je gewoon echt niet geven. Ik had zo veel ambities. Ik kan er niet één kiezen.

Stuiterbal

Mijn betere helft noemt mij vaak liefkozend een stuiterbal. Hij vindt namelijk dat ik echt geen keuzes kan maken en heeft het gevoel dat ik ze eigenlijk ook niet wil maken. En eerlijkheid gebiedt mij te zeggen: hij heeft een punt. Ik vind kiezen niet leuk. Ik vind zo veel leuk en uitdagend. Dan is nee zeggen niet echt een optie. Dat zie je terug in mijn ambitie die ik vroeger had (en nog steeds heb), maar bijvoorbeeld ook in onze gezamenlijke agenda. Die zit propvol.

Zo geboren

Geen keuzes kunnen maken zit dus gewoon in mij, zo ben ik geboren. Als stuiterbal. Van links naar rechts en van boven naar beneden. Ik ga alle kanten op. Ik kon vroeger niet kiezen wat ik wilde worden en ik kan nog steeds niet kiezen wat ik het liefst op mijn zaterdagavond ga doen. Dus doe ik het maar allemaal tegelijkertijd. Maar ik wil wel een greep uit mijn ambitieuze plannen van vroeger delen, hoor. Je bent gewaarschuwd.

Van deurwaarder tot culinair recensent

Aanvankelijk wilde ik deurwaarder worden. Met een vooruitziende blik zag ik mezelf als een tegenwoordige budgetconsulent waarbij ik mensen niet alleen zou helpen van hun schulden af te komen, maar ook zou helpen in hoe ze om moeten gaan met hun inkomsten en uitgaven. Heel anders weer bijvoorbeeld dan officier bij de landmacht, want dat wilde ik ook worden. Het zal een stoerdere fase in mijn leven geweest zijn.

Maar ook hotelier of sommelier (horeca is gewoon mijn ding), dramadocente (I really don’t have a clue?), culinair recensent (ik houd van lekker eten) en wethouder (ik maak nu eenmaal graag de dienst uit) zijn de revue gepasseerd. Nogal uiteenlopend.

Maar als je denkt dat dat het was, heb je het mis. Ik wilde namelijk ook nog leerplichtambtenaar worden, hoewel je je af kunt vragen of dit gerechtvaardigd was, maar dat terzijde. En arbeidsjurist leek me ook echt een leuk beroep. Al is dit nog steeds een lang gekoesterde wens.

Op het lijf geschreven

En geloof het of niet, iedere keer weer was ik in 100 procent volle overtuiging en dusdanig enthousiast over het beroep. Totdat een ander beroep mijn aandacht weer trok. Gelukkig raakte ik vrijwel direct na mijn opleiding in contact met een gepassioneerde intercedent die mij ervan overtuigde dat juist die rol mij op het lijf geschreven was. Nooit eerder was dit beroep in mij opgekomen, maar wat een goede zet was dat. In de rol van intercedent kreeg ik een kijkje in allerlei verschillende keukens (beroepen).

Geen keuze nodig

Sinds 1998 werk ik vol overgave in de uitzenddienstverlening. En in die kleine 20 jaar heb ik diverse klanten bediend en verschillende mensen aan een baan geholpen, van zwemonderwijzer tot systeemanalist. Ook heb ik verschillende rollen bekleed. Ik heb dus nooit een keuze hoeven maken. En dat is perfect voor mij. Ik zou geen keuze willen en kunnen maken.

Ik help alleen wel anderen in dit proces: ik mag leiding geven aan een team van intercedenten die er dagelijks voor zorgen dat de juiste mens op de juiste plek zit. Er is toch niets mooiers dan dat?! Al die mensen die zo gelukkig zijn in hun huidige of nieuwe rol, net als ik!

Jessi Gruszka
Jessi Gruszka
Redacteur Samen Slim. Werkzaam als business development manager bij Driessen.
Meer over Jessi

Delen op Facebook Tweet

1 reactie

Maaike van Lunenburg

Wow. Dat is inspirerend. Fijn dat er nog zulke generalistische banen zijn. Lijkt me mooi werk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *