De droombaan van Monique Giepmans
Carrière
Leestijd: 4 minuten

De droombaan van Monique Giepmans

Als een echte wildebras als kind was het voor Monique, nu adviseur Driessen Professionals, na een paar kleine hick-ups al gauw duidelijk welke richting zij in wilde als het ging om een droombaan. Ze wilde namelijk dolgraag ‘bij de politie’. Achtervolgingen? Boeven vangen? Explosies? Het kon haar niet spannend genoeg zijn.

“Als kleuter wilde ik prinses worden, niet veel later dierenarts. Maar basisschoollerares leek me ook een tijdje leuk en ik heb ook nog overwogen om dolfijnentrainster te worden. Uiteenlopende beroepen. In mijn tienerjaren wilde ik weer heel wat anders, ik wilde namelijk heel graag bij de politie. De specifieke functie maakte me eigenlijk niet zoveel uit. Agent of rechercheur, het leek me allemaal super spannend en dat fascineerde me enorm.”

Dat kun je wel uiteenlopend noemen, ja! Van prinses tot politieagente. Als je nu terugkijkt, herken je dan sterker de prinses in jou als kind of de politieagente?
“Nou, ik was als kind een echte wildebras. Grappig misschien voor anderen, die mij nu kennen, om dit te lezen, want ik denk dat veel van hen dit beeld van mij niet direct zouden herkennen. Maar ik speelde ontzettend graag buiten. Met vriendinnetjes thuis met de Barbies spelen was aan mij echt niet besteed. Ik ging liever met de jongens buiten voetballen, hutten bouwen, klimmen, kattenkwaad uithalen of verstoppertje of oorlogje spelen. Ik zat eigenlijk altijd onder de blauwe plekken en kwam geregeld met kleerscheuren thuis. Niets was voor mij te gek.

Dat avontuurlijke zat er dus als kind echt wel in. Combineer je dat dan met werk, dan kom je al snel op de spannendere beroepen uit. Een dag bij de politie is geen dag hetzelfde. De situaties waarin je terechtkomt, de spanning, de achtervolgingen, de arrestaties, boeven vangen… In een woord: geweldig!”

Geen prinsessenjurk meer voor jou dus, dat is duidelijk. Was een baan bij de politie ook iets waarvoor je echt wilde gaan?
“Zeker. ‘Bij de politie gaan’ was echt wel een droom die ik wilde najagen, dus niet zoals al die andere kinderdromen. In mijn examenjaar wilde ik me daarom aanmelden voor de politieacademie, maar ik bleek een jaar te jong te zijn. Ik was 17 in plaats van 18 en daar werden geen uitzonderingen in gemaakt. Ik moest dus een jaartje wachten. Prima, dacht ik, maar dan begin ik alvast met een andere studie en switch ik gewoon na mijn eerste jaar. Een jaar niks doen was voor mij namelijk geen optie. Ik ben toen rechten gaan studeren. Die switch? Die heb ik nooit meer gemaakt. Mijn droom om bij de politie te gaan bleef een droom.”

Hoe meer vechtscenes, achtervolgingen, explosies en vuurgevechten, hoe leuker ik het vind.

Jammer?
“Achteraf ben ik er stiekem toch wel blij om. Het werken bij de politie vergt enorm veel toewijding en ook opofferingen ten aanzien van je privéleven. Ik heb dus ook diep respect voor degenen die dergelijke beroepen uitoefenen en vind het jammer en onbegrijpelijk om te zien dat deze beroepen ondergewaardeerd worden. Daar mag wat mij betreft wel anders tegenaan gekeken worden, aangezien deze mensen met gevaar voor eigen leven voor de veiligheid van anderen instaan. Die toewijding blijft in mijn ogen erg bijzonder. Maar ik denk, naast de toewijding en opofferingen, ook wel dat ik het politiewerk ‘geromantiseerd’ heb. Ook zij hebben natuurlijk te maken met bureaucratie, waardoor ze zich waarschijnlijk meer met papierwerk bezighouden dan ik me vooraf voorstelde.

Dat ik echt een fanaat ben van actiefilms is trouwens denk ik wel echt een overblijfsel van mijn fascinatie voor politiewerk. Hoe meer vechtscenes, achtervolgingen, explosies en vuurgevechten, hoe leuker ik het vind. Ja, met een goede actiefilm maak je me echt blij. Lekker veilig thuis op de bank, haha!”

Zie je naast die liefde voor actiefilms nog iets van het politiewerk terug in je huidige functie als adviseur bij Driessen Professionals?
“In mijn eigen werk is er natuurlijk niet veel gelijkenis met politiewerk qua spanning en actie. Hier op kantoor wordt er, gelukkig, niet geschoten of gevochten, vinden er geen explosies plaats en ook geen achtervolgingen. Ik zie wel een gelijkenis met het op een rechtmatige manier te werk gaan. Als intermediair dienen wij ons namelijk aan strikte wet- en regelgeving te houden. Ik houd me bezig met de inhuur van ZZP’ers. De wet DBA heeft voor ZZP’ers en inhurende organisaties een grote verandering teweeggebracht, waardoor de markt momenteel onrustig is. Door samen met deze organisaties de ZZP-inzet op een juiste manier in te regelen nemen wij deze onrust weg. Op deze manier zorgen wij dat we organisaties die onze dienstverlening afnemen klaarstomen voor de toekomst.

Daarnaast spelen er veel belangen wanneer je werkt met zelfstandig ondernemers enerzijds en inhurende organisaties anderzijds. De uitdaging ligt voor mij in het samenbrengen van deze verschillende belangen om zo voor alle partijen een gewenst resultaat te behalen. Dat gaat niet altijd zonder de nodige onderhandelingen en ‘kleerscheuren’, maar dat maakt mijn werk juist erg afwisselend. En dus leuk.”

Jessi Gruszka
Jessi Gruszka
Redacteur Samen Slim. Werkzaam als business development manager bij Driessen.
Meer over Jessi

Delen op Facebook Tweet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *