De droombaan van… Michel van Hoeij
Carrière
Leestijd: 4 minuten

De droombaan van… Michel van Hoeij

Het is weer tijd voor ‘De droombaan van…’ Ditmaal aan het woord: Michel van Hoeij, directeur Uitzenden & Detacheren bij Driessen HRM. En hoewel voor sommigen het van kinds af aan maar één kant op kan qua beroep, gold dit niet voor Michel…

Dus Michel, ook aan jou de vraag: wat is of was je droombaan?
“Poeh, dan moet ik denk ik wel een hele tijd terug in de tijd. Immers: dromen beginnen al vroeg. Het is echter de vraag wanneer die droom dan wat concreter wordt. Ik denk dat je dromen erg beïnvloed worden door hetgeen waarmee je in aanraking komt, zowel privé als bijvoorbeeld op school. Zo weet ik dat ik niet van kinds af aan altijd één beroep ambieerde, zoals leeftijdsgenoten destijds misschien wel deden. Zij wilden profvoetballer of brandweer wilde worden. Nu moet ik bekennen dat mijn voetbalkwaliteiten niet slecht waren, maar de ambitie om profvoetballer te worden waren op z’n minst niet realistisch te noemen…

Ik weet me nog goed te herinneren dat juffrouw Ankersmit van de 3de klas (tegenwoordig groep 5) altijd zei dat ik nog ooit burgemeester zou worden. Nu vind ik het geweldig om voor de publieke sector te werken, maar de ambitie om burgemeester te worden heb ik toch nooit gehad. Misschien heeft ze meer bedoeld dat ze mij een in leidinggevende positie terecht zag komen; iets wat ik zelf toen nog niet zo goed voor ogen had.”

Geen profvoetballer, geen brandweerman en geen burgemeester dus. Waar hield je je als kind dan graag dagelijks mee bezig?
“In die tijd gingen al mijn vrije uren en dagen op aan allerlei activiteiten op de boerderij bij Ome Jo. Ondanks dat het bijna 10 kilometer fietsen was -dat is best ver voor iemand uit de stad- was ik daar eigenlijk altijd wel te vinden. Fantastisch om bezig te zijn met al die beesten; zowel de koeien, paarden als de schapen. Varkens had ik wat minder mee, daar bleef ik veel liever weg eigenlijk. Toch heb ik de stap eigenlijk nooit verder gezet om er serieus mijn beroep van te gaan maken. Misschien heeft dat er ook wel mee te maken dat het in die tijd niet zo voor de hand lag om boer te worden met mijn studieresultaten op de basisschool; althans dat dacht ik.

Wat verderop in de tijd, ten tijde van mijn eerste vakantiebaantjes ben ik een passie gaan ontwikkelen voor het aanleggen van tuinen. Dat is deels ontstaan door het vakantiewerk wat ik in die tijd deed en dan vooral de contacten die ik daar had opgedaan. Net zoals mijn collega Jeroen Driessen heb ik jarenlang via een loonbedrijf vakantiewerk voor de gemeente gedaan, waaronder ook de plantsoenendienst. Zowel bij de gemeente als bij het loonbedrijf werkte vakbekwame hoveniers waarmee ik vele uren heb doorgebracht waarbij je niet ontkomt aan de passie voor planten, bomen en alles wat daar bij komt kijken.”

Lekker buiten op het land werken lag jou dus eigenlijk wel? Maar toch ben je geen beroep als tuinman of boer uit gaan oefenen…
“Nee. In mijn ontdekkingstocht van studierichtingen, wat rond je 16de toch wel een hot topic is, is trouwens wel de studie landschapsarchitectuur in Boskoop de revue gepasseerd. Lastig is het echter dat je op je 12de al een studiepakket hebt gekozen die dat inmiddels onmogelijk maakte.

Ik ben toen ook iets heel anders gaan overwegen: een functie als commissaris bij de politie. Weer een hele andere kant op dus eigenlijk, al blijft de publieke sector toch wel steady voorop staan. Diezelfde juffrouw Ankersmit, waarover ik het net al had, dacht namelijk dat een functie als commissaris bij de politie ook wel bij me zou passen. En ik moet je eerlijk bekennen dat dat wel beter paste bij mijn interesses dan een functie als burgemeester. Ik vroeg me in die tijd wel af of ik het niet interessanter vond om te speuren en analyseren dan om leiding te geven. Ik heb serieus deel genomen aan de selectierondes voor de politieacademie maar die heb ik helaas niet overleefd…”

Inderdaad, directielid bij een uitzendbureau voor de publieke sector is toch wel net even wat anders. Hoe komt dat?
“Weet je, het lijkt er nu wellicht op dat de directiefunctie die ik nu bekleed geen droombaan is. Ik denk dat je het anders moet zien. Soms bereik je dingen waar je niet over hebt gedroomd of waarvan je niet verwacht had dat die op je pad terecht zouden komen. Mijn huidige baan combineert een aantal facetten van wat ik hiervoor al heb beschreven: een juffrouw die mij in een eindverantwoordelijke functie zag, de creativiteit die ik kan benutten bij het vormgeven van nieuwe initiatieven (tuinontwerp), het analytische en onderzoekende van de politie en het verzorgende vanuit mijn tijd op de boerderij. Juist die combinatie van facetten die ik interessant vind in mijn huidige functie, maken dat ik me gelukkig mag prijzen met deze droombaan.”

Jessi Gruszka
Jessi Gruszka
Redacteur Samen Slim. Werkzaam als business development manager bij Driessen.
Meer over Jessi

Delen op Facebook Tweet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *