Binnenkijken bij… de penitentiaire inrichting
Werkgeluk
25-07-2019

Binnenkijken bij… de penitentiaire inrichting

Een penitentiaire inrichting is misschien niet de plek waar je als eerste aan denkt bij hoe werkgeluk doorwerkt naar de samenleving. Toch is het tegendeel waar, want misschien kun je de kwaliteit van de publieke sector wel aflezen aan de manier waarop men met gevangenen omgaat. We gaan binnenkijken bij een penitentiaire inrichting en spreken humanistisch geestelijk verzorger Jodie Ras.

Geestelijke verzorging laat mensen reflecteren op hun bestaan

Buiten is het broeierig warm, binnen slaat de ijzige kou van vrijheidsberoving je om het hart. Afgesloten zijn van de buitenwereld op een plek waar iedere dag ongeveer hetzelfde is. Jodie Ras is in gesprek met Juan. Juan is gewend geraakt aan de gevangenis. Fysiek dan, want door de gesprekken met Jodie probeert hij zijn geest vrij te laten zijn. Ze praten over angsten, liefde en geluk. Thema’s die universeel belangrijk zijn. Juan noemt ook de groepsgesprekken, waarin hij, ondanks zijn ADHD, het juist prettig vindt om te luisteren naar anderen.

Iedere dag zit Juan vanaf half vijf in de middag tot ‘s-ochtends vroeg in zijn cel. Een klein kamertje met niets meer dan een kleine tv en een boek. Momenten dat hij veel tijd heeft om na te denken.

Een bijdrage leveren aan een succesvolle terugkeer in de maatschappij. Dat geeft mij echt werkgeluk. – Jodie Ras, humanistisch geestelijk verzorger

De gesprekken met Jodie en de andere gevangenen laten Juan reflecteren op zijn leven en de toekomst. Acht jaar geleden is hij vader geworden. Bewust van zijn verantwoordelijkheid bespreekt hij met Jodie hoe het gaat, hoe hij nu in het leven staat en waar hij naartoe wil werken als hij straks vrij komt. Hij heeft goede voornemens, maar tegelijkertijd is veranderen moeilijk. Zijn strakke shirt verraadt zijn voorliefde voor krachttraining. Het houdt hem fysiek én mentaal fit. Samen met een paar andere jongens probeert hij iedere dag te sporten en gezond te eten.

Werkgeluk van een geestelijk verzorger

Voor veel mensen is het werk van een geestelijk verzorger in de gevangenis onbekend terrein. Juist dat motiveert Jodie om mee te werken aan deze reportage. Jodie wil laten zien hoe interessant en waardevol haar werk is. En de voldoening die het haar geeft gedetineerden bij te staan in de moeilijke tijd die ze vaak doormaken in de gevangenis.

Als geestelijk verzorger helpt ze gedetineerden hun waardigheid te behouden en de kansen op een succesvolle rehabilitatie in de maatschappij te vergroten. Echt contact met gedetineerden is waar Jodie het voor doet. Voorbij de maskers en het machogedrag, om zo door te dringen tot de kern van de persoon. Om te praten over levensvragen, pijn, verdriet, woede, liefde en geluk. Tijdens gesprekken ziet ze soms dat een gedetineerde even tot zichzelf komt om zo meer rust en helderheid te krijgen. Iets dat hopelijk bijdraagt aan de terugkeer in de maatschappij. Dat is voor Jodie werkgeluk.

Kortom, in de publieke sector is belangrijk werk te doen. Werk waarmee je mensen helpt, mensen iets leert of voor mensen zorgt. Werk dat de wereld iedere dag een beetje mooier maakt. Een beetje gelukkiger. En dat werkt zoals je ziet door.

Benieuwd naar hoe je ook in andere functies in de overheid mensen gelukkig kunt maken? Bekijk hier de video van Jacqueline, medewerkster Publiekszaken bij gemeente Zeist.

Lees ook: Wanneer ben je nu echt (werk)gelukkig?

Noortje de Vries
Noortje de Vries
Redacteur Samen Slim. Werkzaam als communicatieadviseur.
Meer over Noortje

Delen op Facebook Tweet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

En ontvang maandelijks de beste berichten van Samen Slim in je mailbox!