5 redenen om te laten zien wie je echt bent
Personal branding
Leestijd: 7 minuten

5 redenen om te laten zien wie je echt bent

We hebben allemaal onze plus- en minpunten. Niemand is perfect en dat weten we heel goed. Toch doen we ons vaak beter voor dan dat we zijn. Vooral bij het ontmoeten van nieuwe mensen of bijvoorbeeld op een sollicitatiegesprek. We willen leuk gevonden worden en die nieuwe baan krijgen we vast alleen als we onze minpunten niet laten zien. Vermoeiend, stressvol en het maakt je ook een tikje onzeker over jezelf, over wie je echt bent.

Schaamte, schuld of pure koppigheid houdt ons nog weleens tegen maar ik ben inmiddels groot voorstander van gewoon jezelf zijn. Uiteraard met zelfreflectie, het aanpakken van groeimogelijkheden en zonder naast je schoenen te gaan lopen maar de druk om te doen alsof je altijd positief, vrolijk en energiek bent leg ik mezelf minder op. Waarom ik jou dat ook gun? Dat leg ik je hieronder uit.

Lees ook Weg met die opgelegde positiviteit!

Het ‘ik ben niet alleen effect’

Mensen hebben allemaal te maken met eigenschappen die ze als negatief zien. Wanneer je leest dat iemand anders precies dezelfde rariteiten heeft als jij is dat best een opluchting. “Ik ben niet de enige!” Erbij horen is een menselijke behoefte, in bepaalde mate hebben we het allemaal. Niet zo gek dus dat we blij zijn als iemand anders net zo “raar” is als wijzelf.

Voldoen in onze behoeften is van belang om lekker in je vel te zitten. Ben je vooral bezig met het wegmoffelen van eigenschappen die je als negatief ziet, dan zul je minder snel wederzijdse herkenning hebben en ook minder snel dat gevoel van erbij horen. Ook zal een ander je minder snel in vertrouwen nemen over zijn of haar tekortkomingen want jij komt net wat té perfect over. Jammer, want overeenkomsten en openheid scheppen een band.

Een last meedragen

Het is best zwaar om je minpunten te verbergen. Je loopt als het ware continu op je tenen. Dat is behoorlijk vermoeiend als je het mij vraagt. De schijn ophouden kan je, als je dat te lang doet, zelfs een burn-out opleveren.

De eigenschappen die we liever niet aan de buitenwereld laten zien zijn vaak dingen die we als kind hebben leren bestempelen als “slecht”. We leven nu min of meer op de automatische piloot en bestempelen soms ten onrechte nog steeds dingen als slecht. Fouten maken bijvoorbeeld. Op school kreeg je een laag cijfer wanneer je fouten maakte en soms werd je zelfs uitgelachen. Wanneer we nu, op latere leeftijd, fouten maken is het voor veel mensen moeilijk om dit toe te geven. We moffelen die fout liever weg want erkennen zorgt voor een oncomfortabele situatie waarin we vervelende gevoelens hebben zoals spijt en schaamte. Dat wegmoffelen is helaas zo lek als een zeef.

In een eerder stuk schreef ik over het ‘Skippybaleffect’. Dat gaat hier ook op. “Zie dat wat je niet wil aangaan eens als een lelijke skippybal. Je ligt lekker te dobberen in het water en dat ding drijft steeds voor je neus. Enorm irritant. Je kunt die bal onder water duwen om te ontlopen. Dat kost je wat moeite en kracht maar het kan wel. Tijdelijk. Er komt een moment dat je uitgeput raakt van de kracht die het je kost. Het water duwt namelijk net zo hard terug alleen raakt het water niet uitgeput. Die skippybal dobbert dan niet rustig aan je voorbij maar knalt met een rotvaart in je gezicht. En dan ben je verder van huis.”

Je “negatieve” eigenschappen kun je ook wegduwen maar minpunten hebben we. Punt. Ja we kunnen aan onszelf werken maar we blijven mensen, met positieve en minder fijne eigenschappen. Die laatste uiten zich toch. Als we ze onderdrukken brast uiteindelijk de bom en zijn we écht even geen leuke mensen. Laten we vooral erkennen dat we weleens chagrijnig, lui of ongemotiveerd zijn en weleens lompe dingen zeggen. Hiermee zeg ik niet dat we continue lomp mogen zijn maar wel dat het weleens kan gebeuren. Maak je een fout? Erken het, bied je excuses aan, los het op en door. Dan ben je echt eerder van dat rotgevoel af dan wanneer je met een soort geheim rondloopt.

Authenticiteit

Hoe mooi is het om iemand te ontmoeten die écht authentiek is? Ondanks de mindere eigenschappen vinden we iemand die authentiek is interessant en voelen we ons fijn in zijn of haar gezelschap. Deze mensen blijven op ons netvlies, tot lang na de ontmoeting. De mindere eigenschappen vinden we eigenlijk helemaal niet erg. Hoe denk je dat dit bij een sollicitatiegesprek werkt? Juist, precies zo.

Ik bedoel hiermee niet dat je een waslijst aan minpunten op moet sommen bij een sollicitatiegesprek maar blijf wie je echt bent en blijf eerlijk.

Een boekentip om je te helpen? Het boek van Mark Manson leest lekker weg. Met humor en recht voor zijn raap.

Mijn minpunten

De laatste tijd merk ik dat ik in mijn blogs steeds vaker open ben over mijn “minpunten”. Wat een akelig woord trouwens. Net alsof er iets mis is als je minpunten hebt. Ik ben me er ook steeds vaker bewust van dat ik gewoon ik mag zijn en dat dit veel beter voor me is dan het wegmoffelen van dingen die als minpunt teboekstaan. En het mooiste van alles? Wanneer ik op social media een blog deel waarin ik open ben over mijn “tekortkomingen” krijg ik de leukste reacties van mensen. Zelfs van vreemden.

Ik ben echt weleens chagrijnig om niks, heb de neiging om dingen pas los te laten als ik heel uitgebreid toelichting heb gegeven, een soort van verantwoorden aan anderen, ben verslaafd aan koffie, kan enorm hyper uit een interview komen waardoor ik mijn collega’s uit hun concentratie haal, klaag weleens over het weer en kan overdrijven in secuur zijn en op tijd komen (ik bedoel, aan de deur staan als de ander zijn tanden nog aan het poetsen is, is echt te vroeg). Ik heb daarnaast een geheugen als een zeef. Beloof ik je morgen iets op te pakken dan mail ik mezelf die belofte want gegarandeerd dat ik het morgen glad vergeet. Ik ben verre van perfect maar ik ben ik.  

Weten wat je minpunten zijn is iets positiefs. Je hebt namelijk een goede dosis zelfkennis. Zoals je hierboven misschien wel is opgevallen, helpt deze zelfkennis me om minder in mijn valkuilen te trappen. Ik weet dat mijn hoofd alle kanten opgaat en dat ik beloftes weleens vergeet. Omdat ik dit bij mezelf erken kan ik het besluit maken om mezelf te mailen zodat ik mijn afspraken netjes nakom. Ik mail mezelf ook weleens wat mijn collega’s me vertellen, dat iemand tante wordt bijvoorbeeld. Wel zo netjes om er af en toe naar te vragen maar dat kan alleen als je brein het opslaat. Mijn brein werkt overigens ook zo dat ik verrast ben wanneer ik zie dat ik een nieuwe mail heb. Die ik mezelf 2 minuten geleden gestuurd heb. Ik bedoel maar..

Je mindere kanten toe durven geven maakt je misschien wat kwetsbaar maar tegelijkertijd ook sterk want er is wat lef voor nodig. Hopelijk verberg jij jouw mindere kanten na het lezen van dit stuk niet meer. Wie weet vind je zelfs creatieve oplossingen om met je “minpunten” om te gaan. 

Solliciteren als wie je echt bent

Solliciteren is reclame maken voor jezelf. Doe je jezelf anders voor en verstop je jouw mindere kanten dan maak je reclame voor een fictief persoon. Zonde! Wellicht word je aangenomen maar dat is dan niet om wie je bent. Ga je, gedurende je tijd bij deze werkgever, jezelf altijd anders voordoen? Ga je op je tenen lopen omdat je bang bent dat je door de mand valt? Of solliciteer je als jij en vind je daarmee de baan die echt bij je past en waar je jezelf kan zijn? 

Durf je te laten zien dat je niet perfect bent dan kom je sympathieker over, laat je zien dat je jouw fouten toe kunt geven en dat je oprecht bent. Welke werkgever wil dat nou niet? Durf jij het aan om bij het solliciteren te laten zien wie je echt bent? Wij hebben vacatures! Of vraag eens een ambitiegesprek aan met een van onze recruitment adviseurs.  

Miranda de Ruijter
Miranda de Ruijter
Auteur en eindredacteur Samen Slim. Daarnaast werkzaam als intercedent HR-services bij Driessen.
Meer over Miranda

Delen op Facebook Tweet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *