… and what you can do about it.

Dat is de titel van het boek van David Platt (Rolling Thunder Computing) dat ik tijdens ons jaarlijks bezoekje aan de Microsoft DevDays in 2008, naar aanleiding van zijn gelijknamige keynote heb aangeschaft.

Het boek zit, net als de keynote overigens, boordevol humor maar heeft wel een duidelijk doel: Maak software gebruiksvriendelijk!

Waar het over het algemeen fout dreigt te gaan bij het maken van software is dat wij, techneuten, bij voorkeur veel controle hebben. We willen veel mogelijkheden en we willen veel informatie zien. Wij vinden het ‘cool’ om al die gave features in actie te zien en te gebruiken.

Het verschil tussen ons en de eindgebruiker is het volgende: De eindgebruiker wil de software niet gebruiken. De eindgebruiker wil de software gebruikt hebben. Ze willen de software niet, ze willen wat de software voor ze doet.
Je gaat geen boortjes kopen omdat je plezier beleeft aan het kopen van boortjes. Je wil geen boortjes, je wil gaten!

En dat is gelijk ‘Platt’s First, Last, and Only Law of User Interface Design:
Know Thy User, For He Is Not Thee

De software moet de gebruiker zo min mogelijk in de weg staan dat waar de gebruiker de software voor gebruikt, te doen.

Dit houdt dus in: geen onnodige handmatige acties, geen functionaliteit waar niemand (behalve jijzelf natuurlijk)  op zit te wachten, niet onnodig om bevestiging vragen, de gebruiker hoeft niet het ‘slachtoffer’  te worden van hoe de software intern werkt.

Een goed voorbeeld van hoe het niet moet is Microsoft Word:
- De vraag ‘Wijzigingen opslaan?’  (Als ik dat niet wilde had ik toch undo gedaan?)
In feite wordt de gebruiker opgezadeld met een vraag die ermee te maken heeft dat Word intern niet daadwerkelijk in het bestand op de harde schijf werkt, maar met een in-memory copy.

-t/m versie 2003: Versleepbare menu’s. (Wie heeft daadwerkelijk het menu ooit versleept? Precies!)
Iemand heeft op een dag bedacht dat het wel cool zou zijn als je de menu’s zou kunnen verslepen. Hij heeft dat idee voorgesteld en er is nog daadwerkelijk tijd in gestoken ook nog!
Het enige dat het de eindgebruiker waarschijnlijk ooit heeft gebracht is dat hij perongeluk het menu versleepte toen hij erop wilde klikken en de rest van de middag bezig is geweest met het terugvinden en terugzetten van het menu.

- Worst case scenario: Clippy!
Ja… ach…

Wij houden sinds die keynote bij het maken van de software steeds de Why Software Sucks regels in het achterhoofd. Als een functionaliteit een te hoge ‘SuckFactor’ heeft wordt het herzien en gebruiksvriendelijker gemaakt.

Hoewel de titel van het boek misschien wat gechargeerd is, heeft het voor Driessen toch zeker geen windeieren gelegd.