Ik heb een walnotenboom in de tuin. Ieder jaar is deze boom tijdens de herfstmaanden het slagveld van een rituele strijd tussen mijzelf en een overijverige eekhoorn. Een oneerlijke strijd, als u het mij vraagt, aangezien ik fysiek niet in staat ben om de boom in te klimmen, op takken te balanceren en op mijn kop een walnoot te pellen. Het resultaat hiervan is duidelijk: eekhoorn heel veel walnoten, ik niet. En eigenlijk is dat maar goed ook. (meer…)

Ik was een aantal weken geleden op vakantie. Ik dacht bij mezelf: laat ik eens een keer lekker makkelijk in Nederland vakantie vieren. Je hoeft toch ook niet ieder jaar naar het buitenland. En dus ben ik naar Curaçao gegaan. En het blijft vreemd: na 10 uur vliegen een ontbijtje met bruine boterhammen, pindakaas van Calvé en Douwe Egberts koffie, gekocht bij de Albert Heijn met Antilliaanse guldens. Feitelijk allemaal hetzelfde als thuis, maar bij 30 graden en een zeebriesje toch helemaal anders. (meer…)

De zomervakantie staat weer voor de deur. Massaal vertrekken we met z’n allen naar zonnige oorden. Zon, zee en BBQ: wat wil een mens nog meer? Even lekker weg van de dagelijkse beslommeringen en werkrituelen. Maar is het eigenlijk niet hard werken op vakantie? (meer…)

Ik herinner het mij nog als de dag van gisteren; snuffelstage op de middelbare school. Ik had geen idee wat ik later wilde gaan doen, ‘als het maar iets met mensen is.’ Vager kan het niet worden, dus vol goede moed werd ik met een vriend afgezet bij een GGZ-instelling om een dag mee te lopen met een behandelend psychiatrisch verpleegkundige.  Na een korte rondleiding was het tijd om een beter beeld te krijgen van de cliënten die in aanmerking komen voor opname. Eén van de stappen die in dat proces worden doorlopen, is het afnemen van een aantal testen om te bepalen wat de mentale capaciteiten van de cliënt zijn. Ook wij mochten deze testen gaan maken. ‘Appeltje, eitje,’ zo dacht ik bij mezelf.

(meer…)

31 december 2010: Ik word wakker door een ontploffende brievenbus. Ha lekker, het is weer Oudejaarsdag in huize Driessen. De hele ochtend heb ik al knallen gehoord en vliegen de vuurpijlen door onze tuin. Maar tradities zijn er om in ere te houden, dus ik waag me tegen beter weten in de straat op om oliebollen, een fles champagne en vuurwerk te halen. Hevig gestrest en achterdochtig op de fiets naar de oliebollenkraam geracet, want achter iedere boom kan zo’n hels ventje staan die een strijker tussen mijn wielen smijt. Bij de oliebollenkraam staat een rij waar je u tegen zegt. Ik sluit braaf achteraan in de rij, want één van mijn goede voornemens is dat ik meer geduld ga hebben in 2011. Een record, zelfs voor mij: drie kwartier later heb ik mijn eerste goede voornemen al verbroken nog voor het nieuwe jaar is begonnen. (meer…)

Zomaar een willekeurige middag. Mijn hersenen kraken. Ik moet nog een column schrijven voor ons magazine Driessen PERSoonlijk. Het thema is marktwerking. Binnen de publieke sector, het onderwijs en de zorg een erg belangrijk en heikel thema. Een thema met grote gevolgen voor het HRM-beleid, dus zeker de moeite waard om iets zinnigs over te schrijven. Maar ja, wat zal ik daar nou eens van zeggen? Moet natuurlijk lollig en origineel zijn, met een relevant bruggetje op het einde. ‘Zo voelt een writersblock dus’, denk ik bij mezelf. En dan hoor ik ineens een schrikbarend nieuwtje, dat mijn wereldje op zijn kop zet. Het zal me toch niet gebeuren, hè? (meer…)

Doe uw ogen eens dicht en laat uw fantasie de vrije loop: u loopt morgenochtend het terrein van uw werkplek op en mensen juichen u toe. Liedjes worden ter ere van u gezongen en voordat u bij de ingang bent gearriveerd heeft u al een dozijn handtekeningen gezet op verschillende lichaamsdelen. U heeft een paar dikke zoenen gehad en u staat in stralende poses op de foto met een aantal fans. Gesterkt door zoveel positieve energie opent u met de borst vooruit en opgeheven kin de deuren van het gebouw waarin u werkzaam bent. (meer…)

Flexibiliteit, dat is het toverwoord van 2010. In iedere personeelsadvertentie wordt gevraagd om die ‘flexibele teamspeler’, op bijna iedere website van organisaties staat vermeld dat er sprake is van een ‘flexibele en informele bedrijfscultuur’. Flexibel personeel, flexibele arbeidsvoorwaarden, werktijden en werkplekken: hoe flexibel je ook bent, je ontkomt niet aan flexibiliteit in HRM-land. Maar waarom is flexibiliteit ineens zo’n hype? Vanwaar die ontembare dorst ernaar? Waar kun je beter een antwoord krijgen op vragen rondom ‘flexibiliteit’ en ‘dorst’ dan in Oostenrijk, dacht ik bij mezelf? (meer…)

Ik had een déjà vu gisteravond tijdens het bekijken van de marathonuitzending van de gemeenteraadsverkiezingen. Precies vier jaar geleden schreef ik naar aanleiding van de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 een column met als titel: ‘Het songfestival van de gemeenteraadsverkiezingen’. Ook gisteravond bekroop mij weer hetzelfde gevoel, alleen dan nog heviger. Ik zat te kijken naar een bijna hysterische showavond, waarin de ene na de andere artiest met grote gebaren en woorden de revue passeerde. Het was zo vermakelijk dat ik zelfs de wedstrijd van het Nederlands Elftal ervoor, in niet politieke zin, links heb laten liggen. Bij het aanschouwen van het spektakel viel me een aantal zaken op, laten we zeggen, mijn Wist-u-datjes van de gemeenteraadsverkiezingen 2010: (meer…)

Ik val met de deur in huis: ik moet op zoek naar een nieuwe functie! Dat is een spannend begin van het nieuwe jaar, nietwaar? Tijdens de kerstdagen heb ik alles op een rijtje gezet. Terugkijkend op het afgelopen jaar kon ik enkel tot de conclusie komen dat 2009 voor ons een prachtig jaar is geweest. Maar liefst 15% groeien in crisistijd, wat wil je nog meer? (meer…)